De les van de zonnebloem

Naar aanleiding van mijn vakantie heb ik me verdiept in “heliotropisme”. iet  omdat  ik  opeens  interesse  heb  in  biologie,  maar  vooral  omdat heliotropisme iets laat zien van kerkzijn.

Misschien ben je ze ook wel eens tegengekomen:  uitgestrekte  velden  vol  met  zonnebloemen.  Met name in Frankrijk zijn ze veel te vinden. Het  ziet er prachtig uit. Je ziet ook,  dat  de zonnebloemen  allemaal  dezelfde kant  op kijken.  Maar  wanneer  je  een  lange  wandeling  maakt  langs  deze velden,  zal  het  je  opvallen  dat  veel  van  de  zonnebloemen  draaien gedurende  de  dag.  De  zonnebloemen  die  nog  niet  helemaal  open  zijn, draaien namelijk met de zon mee, van oost naar west. ’s Nachts draaien ze dan weer terug naar hun beginstand, gericht op het oosten. Wanneer de bloem volgroeid is, blijft hij gericht op het oosten.

Deze prachtige beweging, die heliotropisme heet, is een mooie les voor de kerk, ook voor onze gemeente. Net als de zonnebloemen zijn we met velen bij elkaar en verschillen we allemaal van elkaar. We zijn uniek in wie we zijn, hoe we eruit zien en hoe we denken. Ondanks verschillende ideeën, meningen en idealen zijn we als het goed is ook erg eensgezind gericht op het Licht. De zonnebloem leert ons om steeds weer gericht te zijn op de Bron van leven, het Licht van de wereld: Jezus Christus. Steeds kijken we samen dezelfde kant op, steeds hem volgend, omdat we alles van hem verwachten.
En iedere nieuwe dag die we van hem krijgen, ook iedere dag die we als gemeente samen van hem krijgen, kijken we vol verwachting uit naar de plek  waar  we  hem  vandaan  verwachten:  “Komt  hij  al?  Is  het  zover, breekt daar Gods licht door?”

We zijn bevoorrechte mensen dat we dat steeds samen mogen doen, vol verwachting  uitzien  naar  het  moment  dat  Jezus  terugkomt  en  dat  we voor eeuwig gericht blijven op eeuwigdurend licht. Tot die tijd mogen we nog veel leren van de zonnebloem en blijven we samen meedraaien naar het Licht.

Eerder gepubliceerd in de Klaroen.

Kort na verschijning van dit bericht hoorde ik ergens dat de zonnebloem ook wel symbool staat voor het geloof. Ik blijk dus niet de enige te zijn die tot dit inzicht is gekomen. Dacht ik eens een briljante ingeving te hebben… blijkt het al lang bekend te zijn! Was Prediker toch zo gek nog niet:

Wat er was, zal er altijd weer zijn, wat er is gedaan, zal altijd weer worden gedaan. Er is niets nieuws onder de zon.

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *